Усе словы

махровы прыметнік

1. Пра кветку: з вялікай колькасцю пялёсткаў.

   • М. мак.

2. Пра тканіны, вырабы з тканіны з высокім ворсам.

   • М. халат.

3. пераноснае значэнне: Ярка выражаны з боку якой-н. адмоўнай якасці.

   • М. рэакцыянер.

|| назоўнік: махровасць.

махры назоўнік | мужчынскі род

1. Свабодна звісаючыя ніткі, шнуркі па краях якой-н. тканіны.

   • Хустка з махрамі.

2. Пялёсткі ў махровых кветках.

3. Тонкія адгалінаванні кораня расліны.

махрысты прыметнік

1. З махрамі.

2. Падобны на шматкі, касмылі па краях чаго-н.

|| назоўнік: махрыстасць.

махіна назоўнік | жаночы род | размоўнае

Вялікі, грувасткі прадмет.

махінатар назоўнік | мужчынскі род

Чалавек, які займаецца махінацыямі, махляр.

|| жаночы род: махінатарка.

|| прыметнік: махінатарскі.

махінацыя назоўнік | жаночы род

Несумленны спосаб дасягнення чаго-н.; махлярства.

мац размоўнае | выказнік

Ужыв. паводле знач. дзеясл. мацаць.

• М. у кішэнь, а кашалька як не было.

маца назоўнік | жаночы род

Тонкія сухія праснакі з пшанічнай мукі, якія выпякаюцца, паводле яўрэйскага абраду, да вялікадня.

мацавальшчык назоўнік | мужчынскі род

Горнарабочы, спецыяліст па крапяжу.

• Шахцёр мацавальшчык.

мацаваць дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Трывала прымацоўваць.

2. Рабіць моцным, узмацняць.

   • М. абарону краіны.

3. Моцна прывязваць, замацоўваць.

   • М. трос.

4. Правяраць моц яйка, куштаць (размоўнае).

   • М. яйка.

|| закончанае трыванне: памацаваць.

|| назоўнік: мацаванне.

мацак назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

1. Здаровы, моцны чалавек.

2. Моцны тытунь, напітак і інш.

мацаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Датыкаючыся, распазнаваць што-н., упэўнівацца ў чым-н.

   • М. пульс.

2. Шукаць вобмацкам.

   • М. ракаў.

3. пераноснае значэнне, кагошто.

   • Абшукваць промнем пражэктара.

|| назоўнік: мацанне.

мацеркі (мацяркі) назоўнік | размоўнае

Тое, што і маці.

мацнаваты прыметнік | размоўнае

Даволі моцны.

• М. мароз.
• М. чай.

мацнець дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Узнімацца, дзьмуць больш моцна.

   • Вецер мацнее.

2. Рабіцца больш моцным, здаровым.

   • Мышцы мацнеюць.

3. пераноснае значэнне: Станавіцца ўстойлівым.

   • М. духам.

4. Умацоўвацца эканамічна, арганізацыйна.

   • Год ад году мацнее калгас.

5. Набірацца моцы ў працэсе прыгатавання (пра віно, чай і пад.).

   • Чай мацнее, калі завараны пастаіць.

|| закончанае трыванне: памацнець.

мацунак назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

1. Уласцівасць моцнага; моц, трываласць.

   • У віне мацунку 10 градусаў.
   • Мароз набірае м.

2. Трываласць адзення, абутку, матэрыі.

   • М. матэрыі.

3. Яда, якой можна падсілкавацца, падмацаваць сілы.

   • Жытні хлеб — здаровы м.

мацыён назоўнік | мужчынскі род | кніжнае

Прагулка з мэтай адпачынку.

• Вячэрні м.

|| прыметнік: мацыённы.

мацюкацца дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Лаяцца матам.

|| назоўнік: мацюканне.

мацюкаць дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Лаяць матам.

мацярык назоўнік | мужчынскі род

Вялікая частка сушы, якая абмываецца морамі і акіянамі; кантынент.

|| прыметнік: мацерыковы.

• М. клімат.

мацярынства назоўнік | ніякі род

1. Стан жанчыны-маці ў перыяд цяжарнасці, родаў і кармлення дзіцяці.

   • Ахова мацярынства.

2. Уласцівае маці пачуццё да дзяцей, усведамленне кроўнай сувязі яе з дзецьмі.

   • Пачуццё мярынства.

мацёры прыметнік

1. Сталы, поўны сіл (пра жывёлу).

   • М. воўк.

2. пераноснае значэнне: Вопытны.

   • М. шпіён.

3. пераноснае значэнне: Непапраўны, закаранелы.

   • М. бюракрат.

|| назоўнік: мацёрасць.

маці назоўнік | жаночы род

1. Жанчына ў адносінах да сваіх дзяцей.

   • Родная м.
   • Маці-адзіночка (жанчына, якая выхоўвае самастойна пазашлюбнае дзіця).
   • У чым маці нарадзіла (зусім голы, без ніякага адзення).

2. Самка ў адносінах да яе дзяцей.

3. Зварот да старой жанчыны або жанчыны ў гадах.

   • Скажыце, маці, ці далёка Смаргонь?

|| прыметнік: мацярынскі і мацерын.

• Мацярынская любоў.
• Мацерына паліто.

мача назоўнік | жаночы род

Вадкасць, што выдзяляецца ныркамі як прадукт абмену рэчываў.

|| прыметнік: мачавы.

• М. пузыр.

мачагонны прыметнік

Які ўзмацняе выдзяленне мачы.

• Мачагонныя сродкі.

мачала назоўнік | жаночы род

Тонкія доўгія палоскі з лубянога слою ліпавай кары, з якіх вырабляюць рагожу, вяроўкі і пад.

|| прыметнік: мачальны.

мачалка назоўнік | жаночы род

Пучок мачал або якіх-н. валокнаў для мыцця, змывання гразі і пад.; наогул мяккі выраб, прызначаны для мыцця чаго-н.

|| прыметнік: мачалкавы.

мачалісты прыметнік | размоўнае

Валакністы, падобны да мачалы.

мачанка назоўнік | жаночы род

Страва з сала, мяса і каўбасы, падкалочаная мукой.

• М. — нацыянальная страва беларусаў.

|| прыметнік: мачаначны.

мачанне назоўнік | ніякі род

1. гл. мачаць.

2. Тое, што і мачанка.

мачаха (мачыха) назоўнік | жаночы род

Няродная маці, жонка бацькі ў адносінах да яго дзяцей ад папярэдняга шлюбу.

мачаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Апускаць у што-н. вадкае або сыпкае.

   • М. бульбу ў скваранае сала.

2. Вырабляць што-н. апусканнем у які-н. раствор (спецыяльны тэрмін).

   • М. запалкі.

|| аднакратны дзеяслоў: макнуць.

|| назоўнік: мачанне.

мачта назоўнік | жаночы род

Высокі слуп для парусоў на судне, а таксама збудаванне ў выглядзе слупка для розных мэт.

|| прыметнік: мачтавы.

• М. лес.
• М. ліхтар.

мачтавы назоўнік | мужчынскі род

Матрос, які нясе службу на мачце.

мачтоўнік назоўнік | мужчынскі род

Лес, прыгодны для мачтаў.

• М. знаходзіцца пад пільнай аховай.

мачулішча назоўнік | ніякі род

Месца, дзе мочаць лён, каноплі і пад.

мачыльня назоўнік | жаночы род

Тое, што і мачулішча.

мачыцца дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Рабіцца мокрым, прамакаць наскрозь.

   • З-за маленькага шчупачка няварта было м.

2. Выдзяляць мачу.

|| закончанае трыванне: памачыцца.

мачыць дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Рабіць мокрым, вільготным.

   • Дождж мочыць збожжа.

2. Трымаць што-н. у чым-н. вадкім, прамочваць, насычаць вадкасцю, каб надаць адпаведныя якасці, уласцівасці.

   • М. лён.

|| закончанае трыванне: прымачыць, замачыць і намачыць.

|| назоўнік: намочка.

|| назоўнік: замочванне, замочка і мачэнне.

|| прыметнік: мачыльны.

машбюро назоўнік | ніякі род | нескланяльнае

Скарачэнне: машынапіснае бюро.

машкара назоўнік | жаночы род | зборны назоўнік

Мошкі.

• Балотная м.

машна назоўнік | жаночы род | устарэлае

Мяшочак для грошай, а таксама (пераноснае значэнне, размоўнае) пра грошы, багацце.

• Набіць машну.

машонка² назоўнік | жаночы род | размоўнае

Скураны капшук.

маштаб назоўнік | мужчынскі род

1. Адносіны даўжыні лініі на карце, глобусе, чарцяжы і пад. да яе сапраўднай даўжыні.

   • М. — 25 км у адным сантыметры.

2. пераноснае значэнне: Размах, значэнне.

   • Шырокі м. будаўнічых работ.
   • У сусветным маштабе.

|| прыметнік: маштабны.

маштабнасць назоўнік | жаночы род

Уласцівасць маштабнага (у 2 знач.), вялікая глыбіня ахопу чаго-н.

• М. падзей.

маштак назоўнік | мужчынскі род

Маларослы, каранасты, прыземісты, але дужы конік.

машына² (машына-) прыстаўка

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. які мае адносіны да машыны, машын (у 1 знач.), напр. машыназабеспячэнне, машыналікавы, машына-гадзіна;
2. які мае адносіны да машыны, машын (у 3 знач.), напр. машынапракатны, машынаўладальнік.

машынабудаванне назоўнік | ніякі род

Галіна прамысловасці, якая вырабляе машыны.

|| прыметнік: машынабудаўнічы.

• М. завод.

машынабудаўнік назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па машынабудаванню.

машыназнаўства назоўнік | ніякі род

Навуковая дысцыпліна, якая ўключае ў сябе апісанне і тэорыю машын і механізмаў.

|| прыметнік: машыназнаўчы.