Усе словы

мараплаванне назоўнік | ніякі род

Плаванне па морах і акіянах, а таксама майстэрства вадзіць караблі.

|| прыметнік: мараплавальны.

мараплавец назоўнік | мужчынскі род

Вандроўнік па морах.

|| прыметнік: мараплавальны.

мараторый назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Устаноўленая ўрадам адтэрміноўка выканання абавязацельстваў на пэўны тэрмін або на перыяд дзеяння якіх-н. надзвычайных абставін (вайна, крызіс, стыхійнае бедства і інш.).

• М. на ядзерныя выпрабаванні.

|| прыметнік: мараторны.

марафон назоўнік | мужчынскі род

1. Спартыўны бег на 42 км 195 м, а таксама наогул спартыўныя гонкі на самай доўгай дыстанцыі.

   • Лыжны м.

2. пераноснае значэнне: Пра якое-н. спаборніцтва, першынство па чым-н., якое праходзіць вельмі доўга.

   • Шахматны м.

|| прыметнік: марафонскі.

• М. бег, заплыў.

марафонец назоўнік | мужчынскі род

Спартсмен, які займаецца марафонскім бегам.

мараход назоўнік | мужчынскі род

Даўней: мараплавец, вынаходца марскіх шляхоў.

мараходны прыметнік

Які мае адносіны да мараходства, звязаны з мараходствам.

• Мараходнае вучылішча.
• Мараходныя якасці судна.

|| назоўнік: мараходнасць.

мараходства назоўнік | ніякі род

Тое, што і мараплаванне.

марганец назоўнік | мужчынскі род

Хімічны элемент, метал серабрыста-белага колеру.

|| прыметнік: марганцавы.

марганцавакіслы прыметнік

Марганцавакіслыя солі — чорныя з зялёным адценнем крышталічныя рэчывы, якія растаюць у вадзе.

марганцавы прыметнік

1. гл. марганец.

2. Які змяшчае марганцавую соль.

   • М. раствор.

марганцоўка назоўнік | жаночы род | размоўнае

Крышталі марганцавакіслай солі, а таксама раствор гэтых крышталяў, які выкарыстоўваецца як сродак дэзінфекцыі.

маргарын назоўнік | мужчынскі род

Харчовы тлушч, які атрымліваюць з сумесі раслінных тлушчаў з жывёльнымі.

|| прыметнік: маргарынавы.

• М. завод.

маргарытка назоўнік | жаночы род

Травяністая расліна сямейства складана-кветных з дробнымі ружовымі, белымі і чырвонымі кветкамі.

|| прыметнік: маргарыткавы.

маргаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Міжвольна падымаць і апускаць павекі.

   • М. вачамі.

2. Падаваць знак рухам павек, падморгваць.

   • М. суседу, каб замоўк.

3. пераноснае значэнне: Свяціць мігаючым святлом.

   • Лямпачка маргае.

4. пераноснае значэнне: Упускаць зручны момант; зяваць.

|| аднакратны дзеяслоў: маргнуць.

• Вокам не м.
  1. не падаць віду;
  2. доўга не раздумваць, не вагацца перад тым, як зрабіць што-н.

|| назоўнік: марганне.

мардабой назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Бойка, калатня.

• Пачаўся страшэнны м.

мардавацца дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Выбівацца з сіл, знясільвацца.

2. Мучыцца ад няведання, няўпэўненасці, пакутаваць (размоўнае).

   • М. над цяжкай задачай.

|| закончанае трыванне: замардавацца і змардавацца.

мардасты прыметнік | размоўнае

Тое, што і мардаты.

мардаты прыметнік | размоўнае

З тоўстым, вялікім тварам.

мардва назоўнік | мужчынскі і жаночы род | зборны назоўнік

Народ, які складае насельніцтва Мардоўскай Рэспублікі, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

|| жаночы род: мардоўка.

|| прыметнік: мардоўскі.

мардоўцы назоўнік | мужчынскі род

Тое, што і мардва.

|| жаночы род: мардоўка.

|| прыметнік: мардоўскі.

маржаня (маржанё) назоўнік | ніякі род

Дзіцяня маржа.

маржыха назоўнік | жаночы род

1. гл. морж.

2. Самка маржа.

марзянка назоўнік | жаночы род | размоўнае

Азбука Морзе — сістэма ўмоўных знакаў для перадачы па тэлеграфе.

• Стук марзянкі.

марка назоўнік | жаночы род

1. Знак аплаты паштовых і некаторых іншых збораў звычайна ў выглядзе чатырохвугольнай паперкі з абазначэннем цаны і якім-н. малюнкам.

   • Калекцыя марак.

2. Гандлёвы знак, кляймо на вырабах і таварах.

   • Фабрычная м.
   • Трымаць (вытрымліваць) марку (пераноснае значэнне: падтрымліваць сваю рэпутацыю).

3. Гатунак, тып вырабу, тавару.

   • М. машыны.
   • М. віна.

4. Грашовая адзінка ў Германіі і ў Фінляндыі.

|| памяншальная форма: марачка.

|| прыметнік: марачны.

• Марачнае віно.

маркетынг назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Сістэма арганізацыі гаспадарчай дзейнасці, заснаваная на вывучэнні рыначнага попыту, магчымасцей збыту прадукцыі, рэалізацыі паслуг.

маркота назоўнік | жаночы род

Сум, туга, журба.

• Душу агарнула м.

маркотны прыметнік

Сумны, тужлівы, журботны.

• М. позірк.

|| назоўнік: маркотнасць.

маркоціцца дзеяслоў | незакончанае трыванне

Сумаваць, тужыць, журыцца.

|| закончанае трыванне: замаркоціцца.

маркоўнік назоўнік | мужчынскі род

1. зборны назоўнік: Націнне морквы.

2. Травяністая расліна з лісцем, падобным да лісця морквы.

|| прыметнік: маркоўнікавы.

марксізм назоўнік | мужчынскі род

Навуковая сістэма філасофскіх, эканамічных і сацыяльна-палітычных поглядаў, распрацаваная К.Марксам і Ф.Энгельсам.

|| прыметнік: марксісцкі.

марксіст назоўнік | мужчынскі род

Паслядоўнік марксізму.

|| жаночы род: марксістка.

маркшэйдэр назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па геадэзічных здымках горных распрацовак і правільнай эксплуатацыі нетраў.

|| прыметнік: маркшэйдэрскі.

маркёр² назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Спецыяльнае сельскагаспадарчае прыстасаванне да пасяўнога агрэгата, якім праводзяцца рысы на ворнай зямлі пры пасеве або пасадцы.

• Конны м.

|| прыметнік: маркёрны.

маркі прыметнік

1. Які лёгка робіцца брудным (пра тканіну, адзенне светлага колеру).

   • М. колер.

2. Такі, ад якога можна забрудзіцца.

   • Маркая праца.

|| назоўнік: маркасць.

маркіз назоўнік | мужчынскі род

У Заходняй Еўропе: дваранскі тытул, сярэдні паміж графам і герцагам, а таксама асоба, якая мае гэты тытул.

маркіза² назоўнік | жаночы род

Знадворны навес над акном, дзвярыма, балконам для засцярогі ад сонца.

маркізет назоўнік | мужчынскі род

Празрыстая тканіна з тонкай кручанай пражы.

|| прыметнік: маркізетавы.

• Маркізетавая сукенка.

маркіраваць дзеяслоў | спецыяльны тэрмін | закончанае і незакончанае трыванне

1. Правесці (-водзіць) баразёнкі маркёрам2.

2. Паставіць (ставіць) маркі (у 2 знач.) на вырабах.

|| назоўнік: маркіраванне і маркіроўка.

|| прыметнік: маркіравальны.

маркітант назоўнік | мужчынскі род

У 18—19 стст.: гандляр харчовымі прыпасамі і напіткамі пры арміі.

|| жаночы род: маркітантка.

|| прыметнік: маркітанцкі.

марля назоўнік | жаночы род

Тонкая баваўняная тканіна з рэдка пераплеценых нітак, якая ўжываецца галоўным чынам у медыцыне.

|| прыметнік: марлевы.

• Марлевая павязка.

мармелад назоўнік | мужчынскі род

Цукеркі з фруктова-ягаднага соку, жэлейных рэчываў і цукру.

|| прыметнік: мармеладны.

мармоль назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Нелюдзімы, пануры, негаваркі чалавек.

мармур назоўнік | мужчынскі род

Цвёрды камень крышталічнай пароды, які ўжываецца для скульптурных і архітэктурных работ.

|| прыметнік: мармуровы.

мармураваць дзеяслоў | спецыяльны тэрмін | закончанае і незакончанае трыванне

Распісаць (-пісваць), апрацаваць (-цоўваць) пад мармур.

|| назоўнік: мармурацыя.

мармуроўшчык назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па апрацоўцы мармуру.

мармытаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Гаварыць ціха і невыразна; бубніць.

|| назоўнік: мармытанне.

мармытун назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Той, хто пастаянна мармыча.

|| жаночы род: мармытуха.

мармышка назоўнік | жаночы род

Штучная прынада для лоўлі рыбы.

• Лавіць рыбу на мармышку.

марна прыслоўе

Дарэмна, упустую.

• М. страціць час.