Усе словы

мантылья назоўнік | жаночы род

1. У іспанак: карункавая накідка на галаву і плечы.

2. Кароткая жаночая накідка без рукавоў.

мантыя назоўнік | жаночы род

1. Доўгая шырокая адзежына ў выглядзе плашча.

   • Чорная м.

2. Складка скуры ў некаторых беспазваночных жывёл, якая апяразвае ўсё цела (спецыяльны тэрмін).

3. Унутраная сфера Зямлі, якая знаходзіцца пад зямной карой і даходзіць да яе ядра (спецыяльны тэрмін).

|| прыметнік: мантыйны.

мануальны прыметнік | спецыяльны тэрмін

Які робіцца, ажыццяўляецца рукамі, уздзеяннем рук.

• Мануальная тэрапія.

манументальны прыметнік

1. Які адносіцца да стварэння манументаў, помнікаў, да афармлення архітэктурных збудаванняў.

2. Велічны, грандыёзны, які ўражвае сваёй велічынёй, магутнасцю.

   • М. будынак.

3. Грунтоўны, глыбокі па зместу.

   • М. твор.
   • Манументальнае даследаванне.

|| назоўнік: манументальнасць.

манументаліст назоўнік | мужчынскі род

Мастак, які займаецца манументальным мастацтвам.

|| жаночы род: манументалістка.

манумёнт назоўнік | мужчынскі род

Архітэктурнае або скульптурнае збудаванне ў гонар якой-н. выдатнай падзеі або знакамітай асобы.

• М. Якубу Коласу.

|| прыметнік: манументны.

манускрыпт назоўнік | мужчынскі род

Старажытны рукапіс.

• Старадаўнія манускрыпты.

мануфактура назоўнік | жаночы род

1. Форма капіталістычнай вытворчасці, характэрным для якой з’яўляецца выкарыстанне ручных прылад і падзел працы.

2. Фабрыка, пераважна тэкстыльная (устарэлае).

3. зборны назоўнік: Тканіна, тэкстыльныя вырабы (устарэлае).

|| прыметнік: мануфактурны.

манцёр назоўнік | мужчынскі род

1. Зборшчык і ўстаноўшчык машын, абсталявання.

   • М.турбіншчык.

2. Спецыяліст па электраабсталяванню, электраправодцы; электраманцёр.

|| прыметнік: манцёрскі.

манціраваць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Збіраць (асобныя часткі) у адзінае цэлае.

• М. станок.
• М. фільм.

|| закончанае трыванне: зманціраваць.

|| назоўнік: манціраванне, мантаж і манціроўка.

• Мантаж кінафільма.

|| прыметнік: мантажны і манціровачны.

• Мантажныя работы.

манціроўшчык назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па манціроўцы, мантажнік.

|| жаночы род: манціроўшчыца.

маньчжуры назоўнік | мужчынскі род

Народ, які жыве ў Маньчжурыі.

|| жаночы род: маньчжурка.

|| прыметнік: маньчжурскі.

маньяк назоўнік | мужчынскі род

Чалавек, апантаны маніяй.

|| жаночы род: маньячка.

|| прыметнік: маньяцкі.

маньяцтва назоўнік | ніякі род

Хваравітае захапленне якой-н. ідэяй, уласцівае маньяху.

манюка назоўнік | мужчынскі і жаночы род

Той, хто маніць, хто не кажа праўду; хлус, ілгун.

манізм назоўнік | мужчынскі род

Філасофскае вучэнне, якое ў процілегласць дуалізму, лічыць асновай свету адзін пачатак — матэрыю або дух.

• Навуковы матэрыялістычны м.

|| прыметнік: маністычны.

манікюр назоўнік | мужчынскі род

Чыстка і паліроўка ногцяў на пальцах рук.

• Зрабіць м.

|| прыметнік: манікюрны.

• Манікюрныя нажніцы.

манікюрка назоўнік | жаночы род

Спецыялістка па манікюру.

манілаўшчына назоўнік | жаночы род

Бяздзейныя, адарваныя ад рэчаіснасці летуценні, пустыя, неажыццявімыя мары (ад імя Манілава — персанажа «Мёртвых душ» Гогаля).

маніпулятар назоўнік | мужчынскі род

1. Цыркавы артыст, які робіць розныя фокусы з дапамогай лоўкасці рук, фокуснік.

2. Назва некаторых прыстасаванняў для выканання складаных рухаў, дзеянняў, падобных на дзеянні рук (спецыяльны тэрмін).

3. Чалавек, які займаецца падробкай, рознымі махінацыямі (неадабральнае).

|| прыметнік: маніпулятарскі і маніпулятарны.

• Маніпулятарскі прыём.
• Маніпулятарская махінацыя.
• Канструкцыя маніпулятарнага тыпу.

маніпуляцыя назоўнік | жаночы род

1. Складаны прыём, дзеянне над чым-н. пры рабоце рукамі, ручным спосабам (кніжнае).

2. пераноснае значэнне: Махлярства, махінацыі, падробка.

маніпуліраваць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Рабіць маніпуляцыі.

• Умела м. рычажкамі.

маніст назоўнік | мужчынскі род

Паслядоўнік манізму.

|| прыметнік: маністычны.

маніста назоўнік | жаночы род

1. Нанізанае што-н. на нітку.

   • М. тытуню.

2. Упрагожанне з пацерак, манет, каштоўных камянёў, якое жанчыны носяць на шыі.

манітор² назоўнік | мужчынскі род

Устарэлы від браніраваных караблёў з буйнакалібернай артылерыяй для абстрэлу берагавых аб’ектаў.

• Марскі м.

|| прыметнік: маніторны.

маніфест назоўнік | мужчынскі род

1. Урачысты пісьмовы зварот вярхоўнай улады да народа.

2. Пісьмовая адозва з выкладам якіх-н. палажэнняў праграмнага характару.

   • Літаратурны м.
   • М. да народаў свету.

маніфеставаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Прымаць удзел у маніфестацыі.

• М. на вуліцах горада.

маніфестант назоўнік | мужчынскі род

Удзельнік маніфестацыі.

|| жаночы род: маніфестантка.

маніфестацыя назоўнік | жаночы род

Масавае вулічнае шэсце для выражэння салідарнасці з чыім-н. або пратэсту супраць чаго-н.

маніцы назоўнік | мужчынскі род

Мужчынскія калівы канапель, а таксама валакно, якое атрымліваецца з іх.

|| прыметнік: манічны.

маніць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Абманваць, хлусіць, гаварыць няпраўду.

|| закончанае трыванне: зманіць, наманіць і паманіць.

манішка назоўнік | жаночы род

Белы нагруднік, прышыты або прышпілены да мужчынскай кашулі, а таксама ўстаўка на грудзях у жаночай сукенцы.

|| прыметнік: манішкавы.

манія назоўнік | жаночы род

1. Псіхічнае расстройства — стан павышанай псіхічнай актыўнасці, узбуджанасці (спецыяльны тэрмін).

2. Выключная засяроджанасць свядомасці, пачуццяў на якой-н. адной ідэі.

   • М. вялікасці.
   • М. праследавання.

3. пераноснае значэнне: Хваравітая цяга да чаго-н., да пісання вершаў і інш.

   • М. пісаць вершы.

|| прыметнік: маніякальны.

• М. стан.

мапед назоўнік | мужчынскі род

Скарачэнне: матацыкл педальны — лёгкі матацыкл з педальным прыводам.

|| прыметнік: мапедны.

мара назоўнік | жаночы род

1. Тое, што створана ўяўленнем, фантазіяй.

   • Прыгожыя мары.

2. Прадмет жаданняў, імкненняў.

   • М. ўсяго жыцця.
   • Не туфлі, а м. (незвычайна прыгожыя; размоўнае).

марабу назоўнік | ніякі род | нескланяльнае

Вялікая трапічная птушка сямейства буслоў з доўгай дзюбай і з галавой без пер’я.

маравы прыметнік

Маравая пошасць — эпідэмія, якая выклікае вялікую смяротнасць.

марадзёр назоўнік | мужчынскі род

1. Той, хто грабіць забітых і раненых на полі бою і займаецца грабяжом насельніцтва ў месцах катастроф.

   • Фашысцкія марадзёры.

2. Гандляр-спекулянт, які прадае што-н. па непамерна высокіх цэнах (размоўнае).

|| жаночы род: марадзёрка.

|| прыметнік: марадзёрскі.

марадзёрства назоўнік | ніякі род

Паводзіны, заняткі марадзёра.

марадзёрстваваць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Займацца марадзёрствам.

маразм назоўнік | мужчынскі род

Стан поўнага ўпадку псіхафізічнай дзейнасці.

• Старэчы м.

|| прыметнік: маразматычны.

маразматык назоўнік | ніякі род

Чалавек, які знаходзіцца ў стане маразму.

|| жаночы род: маразматычка.

маразілка назоўнік | жаночы род | размоўнае

Камера харадзільніка для хуткага замарожвання мясных, рыбных і інш. харчовых прадуктаў.

марак назоўнік | мужчынскі род

1. Той, хто служыць у марскім флоце.

2. Чалавек, які добра ведае мора і марскую справу.

|| памяншальная форма: марачок.

|| прыметнік: марацкі.

маракен назоўнік | мужчынскі род

Тканіна са штучнага шоўку, падобная на крэпдэшын.

|| прыметнік: маракенавы.

марал назоўнік | мужчынскі род

Буйны сібірскі алень з вялікімі рагамі.

|| прыметнік: маралавы.

• Маралавыя рогі.
• М. запаведнік.

мараль назоўнік | жаночы род

1. Сукупнасць прынцыпаў і норм паводзін людзей між сабой і ў адносінах да грамадства.

   • Чалавек высокай маралі.

2. Лагічны, павучальны вывад з чаго-н.

   • М. байкі.

3. Павучанне, натацыя (размоўнае).

   • Чытаць м.

|| прыметнік: маральны.

маральны прыметнік

1. гл. мараль.

2. Які адпавядае правілам маралі, якому ўласціва высокая мараль.

   • М. кодэкс.

3. Унутраны, душэўны.

   • Маральная падтрымка.
   • Высокі м. дух.

Маральны знос (спецыяльны тэрмін) — старэнне (тэхнікі, апаратуры) ў сувязі са з’яўленнем новых, больш дасканалых машын.

|| назоўнік: маральнасць.

маралізаваць дзеяслоў | кніжнае | незакончанае трыванне

Прапаведаваць строгую мараль, павучаць.

|| назоўнік: маралізацыя і маралізаванне.

мараліст назоўнік | мужчынскі род | кніжнае

Чалавек, які любіць маралізаваць.

|| жаночы род: маралістка.