Усе словы

малалітражны прыметнік

1. Які мае невялікі літраж, змяшчае мала вадкасці.

   • М. бак.

2. З цыліндрамі невялікага літражу, які расходуе мала гаручага.

   • М. аўтамабіль.

маламерны прыметнік

Невялікага размеру, няпоўнай меры.

• М. абутак.

маланадзейны прыметнік

Такі, на якога нельга спадзявацца, які не выклікае давер’я.

• М. чалавек.

маланка назоўнік | жаночы род

1. Імгненны разрад атмасфернай электрычнасці ў паветры ў выгладзе яркай ломанай лініі.

   • Бліснула м.

2. Тэрміновы выпуск бюлетэня, газеты, кнігі і інш., а таксама вельмі тэрміновая тэлеграма.

3. Від засцежкі, якая хутка зашморгваецца.

|| прыметнік: маланкавы.

маланкаадвод назоўнік | мужчынскі род

Вертыкальны металічны стрыжань, злучаны провадам з зямлёй, які служыць ддя аховы будынкаў ад прамых удараў маланкі, громаадвод.

|| прыметнік: маланкаадводны.

маланошаны прыметнік

Пра вопратку, абутак, якія насілі нядоўгі час.

малапрадуктыўны прыметнік

Які рэдка выкарыстоўваецца пры словаўтварэнні.

• М. суфікс.

|| назоўнік: малапрадуктыўнасць.

малапрадукцыйны прыметнік

1. Які прыносіць мала вынікаў.

   • Малапрадукцыйная праца.

2. Які дае недастатковую колькасць прадукцыі.

   • Малапрадукцыйная жывёла.

|| назоўнік: малапрадукцыйнасць.

малапрыдатны прыметнік

Недастаткова прыгодны для выкарыстання.

• Малапрыдатная зямля.

|| назоўнік: малапрыдатнасць.

малапісьменны прыметнік

1. Які не ўмее добра пісаць і чытаць.

2. Выкананы недастаткова пісьменна, з памылкамі.

   • Пратакол напісаны малапісьменна (прыслоўе)

|| назоўнік: малапісьменнасць.

маларазвіты прыметнік

1. Які не дасягнуў пэўнага фізічнага развіцця.

   • Маларазвітыя мускулы рук.

2. Які не дасягнуў досыць высокага ўзроўню развіцця.

   • Маларазвітая прамысловасць.

3. Які не мае шырокага кругагляду, недастаткова адукаваны.

   • М. чалавек.

|| назоўнік: маларазвітасць.

маларослы прыметнік

Невялікага росту.

• М. хлопец.

|| назоўнік: маларосласць.

маласольны прыметнік

Недастаткова прасолены.

• М. агурок.

|| назоўнік: маласольнасць.

маласямейны прыметнік

Які мае невялікую сям’ю.

• Інтэрнат для маласямейных (назоўнік).

|| назоўнік: маласямейнасць.

маласільны прыметнік

Які мае невялікую магутнасць, сілу; слабы.

• М. рухавік.

|| назоўнік: маласільнасць.

малатабоец назоўнік | мужчынскі род

Каваль, рабочы ў кузні, які працуе молатам.

малатавішча назоўнік | ніякі род | спецыяльны тэрмін

Ручка молата, малатка.

малатарня назоўнік | жаночы род

Машына для абмалоту розных сельскагаспадарчых культур.

малаток назоўнік | мужчынскі род

Металічны або драўляны брусок, насаджаны на ручку пад прамым вуглом і прызначаны для забівання чаго-н., кляпання і пад.

3 малатка (прадаць, пайсці) — быць прададзеным з аўкцыёну.

|| памяншальная форма: малаточак.

|| прыметнік: малатковы.

малаточак назоўнік | мужчынскі род

1. гл. малаток.

2. Назва розных ударных прыстасаванняў у некаторых механізмах і інструментах.

   • М. у раялі.

3. Адна са слыхавых костачак сярэдняга вуха.

малахай назоўнік | мужчынскі род

1. Шапка з шырокімі навушнікамі, падбітая футрам.

2. Шырокі сялянскі кафтан без пояса.

малаходжаны прыметнік

Такі, па якім мала хадзілі.

• Малаходжаныя сцежкі.

малацьбіт назоўнік | мужчынскі род

Той, хто малоціць (у 1 знач.).

• Малацьбітам пара есці.

|| жаночы род: малацьбітка.

малаціць дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Выбіваць зерне з каласоў.

   • М. пшаніцу.

2. Стукаць, біць у што-н. (размоўнае).

   • Нехта ў дзверы малоціць.

3. пераноснае значэнне: Падвяргаць знішчальнай крытыцы (размоўнае).

   • М. цемрашалаў.

4. Разбіваць, ламаць (размоўнае).

   • М. посуд.

5. пераноснае значэнне: Хутка гаварыць, лапатаць (размоўнае).

   • Як пачне м., нічога не зразумееш.

|| назоўнік: малацьба.

малачай назоўнік | мужчынскі род

Травяністая расліна з ядавітым белым сокам.

|| прыметнік: малачаевы.

• М. сок.
• Сямейства малачаевых (назоўнік).

малачайнік назоўнік | мужчынскі род

Тое, што і малачай.

|| прыметнік: малачайнікавы.

малаістотны прыметнік

Недастаткова істотны, малаважны.

• М. факт.

|| назоўнік: малаістотнасць.

малебен назоўнік | мужчынскі род

Кароткае набажэнства (за чыё-н. здароўе, поспехі і пад.).

• Служыць м.

малекула назоўнік | жаночы род

Найменшая часцінка рэчыва, якая захоўвае ўсе яго асноўныя хімічныя ўласцівасці.

• М. складаецца з атамаў.

|| прыметнік: малекулярны.

• Малекулярная вага.

малельня назоўнік | жаночы род

Памяшканне для рэлігійных сходаў і службы (у сектантаў і нехрысціян).

малельшчык назоўнік | мужчынскі род

Той, хто моліцца.

|| жаночы род: малельшчыца.

маленечкі прыметнік

Вельмі маленькі.

• М. хлопчык стаяў у куточку.

маленне назоўнік | ніякі род

1. гл. маліцца, -ць.

2. Шчырая просьба, мальба.

маленства назоўнік | ніякі род

Дзіцячы ўзрост, дзяцінства.

• Шчаслівае м.

маленькі прыметнік

1. Нязначны па велічыні, памерах, колькасці.

   • Маленькая хатка.
   • М. атрад.

2. Нязначны, які не мае істотнага значэння.

   • Маленькія непрыемнасці.
   • М. мароз.

3. Тое, што і малалетні.

   • Любіць сваіх маленькіх (назоўнік).

малескін назоўнік | мужчынскі род

Шчыльная баваўняная тканіна для рабочай, спартыўная вопраткі.

|| прыметнік: малескінавы.

• М. халат.

малеча назоўнік | жаночы род | размоўнае

1. зборны назоўнік: Дробныя істоты; драбяза.

2. Маленькае дзіця, дзіцяня.

   • Не спіць м.

малодзіва назоўнік | ніякі род

Вадкасць, якая выдзяляецца груднымі залозамі ў жанчын і самак перад родамі і некалькі дзён пасля родаў.

|| прыметнік: малодзіўны.

малодшы прыметнік

1. Якому менш год у параўнанні з кім-н., самы малодшы па ўзросту.

   • М. брат.
   • М. ў сям’і.

2. Ніжэйшы чынам, ніжэйшы па службоваму становішчу.

   • М. навуковы супрацоўнік.
   • М. лейтэнант.

3. Пачатковы, ніжэйшы (пра клас, курс і пад.).

   • Настаўнік малодшых класаў.

малойчык назоўнік | мужчынскі род

1. Малады чалавек, маладзец (у 1 знач.) (устарэлае).

2. Чалавек амаральных паводзін, які заслугоўвае асуджэння (пагардлівае).

   • Фашысцкія малойчыкі.

малокі назоўнік | жаночы род

Семявыя залозы і семявая вадкасць рыб.

малоцца дзеяслоў | незакончанае трыванне

Раздрабняцца на муку, размолвацца.

• Сухое жыта добра мелецца.

малоць² дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Балабоніць, гаварыць абы-што.

• М. лухту (гаварыць што-н. недарэчнае).

Малоць языком (размоўнае неадабральнае) — балбатаць няспынна, гаварыць абы-што.

малочаны прыметнік

Абмалочаны.

• Малочанае збожжа.

малочна-васкавы прыметнік

Ступень спеласці збажыны, якая вызначаецца светла-жоўтым колерам.

• Малочна-васкавая спеласць.

малочнасць назоўнік | жаночы род

Здольнасць даваць тую ці іншую колькасць малака.

• М. кароў.

малочны прыметнік

1, гл. малако.

1. Які дае многа малака.

   • Малочная карова.

2. Звязаны з перапрацоўкай малака.

   • М. завод.

3. Які выдзяляе малако.

   • Малочныя залозы.

4. Прызначаны для малака.

   • Малочныя бітоны.

5. Выкармлены малаком.

   • Малочныя парасяты.

6. малочнае, -нага, н. Ежа з малаком або з малака.

   • Ён харчуецца толькі малочным.

Фразеалагізмы:

• Малочныя зубы — зубы ў дзяцей, якія выпадаюць пасля шасцігадовага ўзросту.
• Малочны брат або малочная сястра — аб няродных людзях, выкармленых малаком адной жанчыны.
• Малочныя рэкі з кісельнымі берагамі (размоўнае) — матэрыяльна забяспечанае жыццё.

малочнік назоўнік | мужчынскі род

1. Збаночак, у якім малако падаецца на стол.

2. Мужчына, які прадае малако і малочныя прадукты (размоўнае).

малочніца² назоўнік | жаночы род

Грыбковае захворванне слізістай абалонкі поласці рота ў грудных дзяцей.

малпа назоўнік | жаночы род

1. Млекакормячая жывёліна атрада прыматаў, якая па будове свайго цела з’яўляецца самай блізкай да чалавека.

   • Шыраканосыя малпы.

2. Пра чалавека, які крыўляецца (размоўнае).

|| памяншальная форма: малпачка.

|| прыметнік: малпавы і малпіны.

• Малпавы запаведнік.
• Малпінае футра.