Усе словы

мала² прыстаўка

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. з малым, з малой колькасцю, напр. малаалкагольны, малаводны, малакаларыйны, малапясчаны, малатлусты, малавоблачны, малалессе, малаплодны, малафарматны, малапавярховы;
2. слаба, не вельмі, напр. малавыражаны, маладаследаваны, маладзейсны, маланаселены;
3. дрэнна, нездавальняюча, напр. малаабгрунтаваны, малаадукаваны, маладойны, малазабяспечаны, малапісьменны, малапрыстойны, маласпрактыкаваны;
4. нядоўга, кароткі час, напр. маланошаны, малапатрыманы, малаўжываны.

мала-памалу прыслоўе

Паступова, па-троху.

• Мала-памалу разгаварыліся.

малаважны прыметнік

Няважны, нязначны.

• Малаважная акалічнасць.

|| назоўнік: малаважнасць.

малаваты прыметнік | размоўнае

Недастатковы па размеру, валічыні.

• М. клас.
• Чаравікі малаваты.

малавер назоўнік | мужчынскі род

Той, хто мала верыць у што-н.

|| жаночы род: малаверка.

малаверны прыметнік

Які недастаткова верыць у каго-, што-н.

|| назоўнік: малавер’е.

малаводдзе назоўнік | ніякі род

1. Нізкі ўзровень вады ў рэках, азёрах і пад.

   • Летняе м.

2. Недахоп вады, ападкаў, арашэння.

малага назоўнік | жаночы род

Гатунак дэсертнага вінаграднага віна.

малагабарытны прыметнік | спецыяльны тэрмін

Невялікіх памераў.

• Малагабарытная мэбля.

|| назоўнік: малагабарытнасць.

маладажон назоўнік | мужчынскі род

Мужчына, які нядаўна ажаніўся, а таксама (мн.) муж і жонка, якія нядаўна пажаніліся.

• Шчаслівыя маладажоны.

маладасведчаны прыметнік

Недастаткова падрыхтаваны ў якой-н. галіне.

• У матэматыцы ён м.

|| назоўнік: маладасведчанасць.

маладжавы прыметнік

Які выглядае маладзей за свае гады.

• М. твар.

|| назоўнік: маладжавасць.

маладзец назоўнік | мужчынскі род

1. Статны, атлетычнага складу малады чалавек.

   • Бравы маладзец.

2. Ужыв. ў знач. выказнік: для выказвання пахвалы, адабрэння.

   • М., што ў час прыйшоў (размоўнае).

3. звычайна Тое, што і малодчык (у 2 знач.: пагардлівае).

   • Эсэсаўскія малайцы рабавалі вёскі.

маладзецкі прыметнік | размоўнае

Уласцівы малайцу (у 1 знач.), удалы, хвацкі.

• М. выгляд.

маладзець дзеяслоў | незакончанае трыванне

Станавіцца маладзейшым.

• М. ад шчасця.
• Насельніцтва маладзее (пераноснае значэнне: павялічваецца працэнт маладых).

|| закончанае трыванне: памаладзець.

маладзік назоўнік | мужчынскі род

Месяц у першай квадры.

|| памяншальная форма: маладзічок.

|| прыметнік: маладзіковы.

маладзіковы прыметнік

1. гл. маладзік.

2. маладзіковая квадра — першая фаза месяца.

маладзіком прыслоўе | размоўнае

Калі настане маладзік, у перыяд маладзіка.

маладзіца назоўнік | жаночы род

Маладая замужняя жанчына.

• Спявалі маладзіцы і дзяўчаты.

маладзіцца дзеяслоў | незакончанае трыванне

Прымаць захады, каб выглядаць больш маладым.

• Жанчына ўсё яшчэ маладзілася.

маладзіць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Надаваць больш малады выгляд.

• Прычоска маладзіла жанчыну.

маладняк назоўнік | мужчынскі род

1. Маладыя жывёлы, птушкі.

   • Калгасны м.

2. Малады лес.

   • Грыбы ў маладняку яшчэ не раслі.

3. Маладыя людзі, моладзь (размоўнае).

   • Дарослыя глядзелі, як весяліўся м.

маладосць назоўнік | жаночы род

1. Юнацкі ўзрост, маладыя гады жыцця.

   • Другая м. (прыліў новых сіл у пажылыя гады).
   • Не першай маладосці (немалады, пажылы).

2. Нядаўняе, непрацяглае існаванне чаго-н.

   • М. краіны.

3. пераноснае значэнне, зборны назоўнік Пра маладое пакаленне, пра моладзь (высокае).

маладуха назоўнік | жаночы род | размоўнае

1. Тое, што і маладзіца.

2. Маладая, нявеста, а таксама дзяўчына, якая дасягнула шлюбнага ўзросту.

маладушнасць назоўнік | жаночы род

Адсутнасць цвёрдага духу, мужнасці.

маладушны прыметнік

Слабавольны, нерашучы, труслівы, не стойкі духам.

• М. чалавек.

маладушнічаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Праяўляць маладушнасць, нерашучасць.

|| закончанае трыванне: змаладушнічаць.

малады прыметнік

1. Юны, які не дасягнуў сталага ўзросту.

   • Маладое пакаленне.

2. Які нядаўна пачаў расці, існаваць.

   • Маладое дрэўца.
   • Маладая бульба.

3. Нядаўна прыгатаваны (аб напітках, прадуктах).

   • Маладое піва.

4. Уласцівы маладому ўзросту, маладым людзям.

   • М. задор.
   • Маладая душа.

5. Які (якая) толькі ўступіў (-піла) у шлюб.

   • Віншаваць маладых.

|| памяншальная форма: маладзенькі.

малаезджаны прыметнік

1. На якім мала ездзілі.

   • М. конь.

2. Па якім рэдка, мала ездзяць.

   • Малаезджаная дарога.

малазямелле назоўнік | ніякі род

Недастатковая колькасць зямлі для вядзення сельскай гаспадаркі.

малазямельны прыметнік

Які не мае дастатковай колькасці зямлі для апрацоўкі.

• М. селянін.

|| назоўнік: малазямельнасць.

малайцаваты прыметнік

Удалы, спрытны.

• М. хлопец.
• М. выгляд.

|| назоўнік: малайцаватасць.

малайцы назоўнік | мужчынскі род

Група народнасцей і плямён, якія жывуць на астравах Малайскага архіпелага, на паўвостраве Малака.

|| жаночы род: малайка.

|| прыметнік: малайскі.

малайчына назоўнік | мужчынскі і жаночы род | размоўнае

Тое, што і маладзец (у 1 і 2 знач.).

малака прыстаўка

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. які мае адносіны да малака (у 2 знач.), напр. малакавоз, малакагонны, малаказавод, малакаправод;
2. які мае адносіны да малака (у 1 знач.), напр. малакаадсос, малакаўтварэнне.

малакавоз назоўнік | мужчынскі род

1. Аўтамашына з цыстэрнай для перавозкі малака.

2. Той, хто займаецца перавозкай малака.

|| прыметнік: малакавозны і малакавозніцкі.

малакагонны прыметнік | спецыяльны тэрмін

Які садзейнічае багатаму выдзяленню малака.

• Бручка — м. корм.

малакаліберны прыметнік

Тое, што і дробнакаліберны.

малакамер назоўнік | мужчынскі род

Прыбор для вымярэння аб’ёму малака.

|| прыметнік: малакамерны.

малакасос назоўнік | мужчынскі род | размоўнае | пагардлівае

Пра маладога чалавека, які не ведае жыцця, не можа яшчэ стала разважаць.

малако назоўнік | ніякі род

1. Белая вадкасць, якая выдзяляецца груднымі залозамі жанчын і самак млекакормячых пасля родаў для выкормлівання дзяцей.

   • Мацярынскае малако.
   • Казінае м.
   • Малако на губах не абсохла ў каго-н. (пераноснае значэнне: пра маладога нявопытнага чалавека).

2. Такая ж вадкасць, якую атрымліваюць ад кароў, коз і інш. жывёл і якая з’яўляецца прадуктам харчавання.

   • Каша з малаком.
   • Кіслае м.

3. Белаваты сок некаторых раслін.

   • Міндальнае м.

|| памяншальная форма: малачко.

|| прыметнік: малочны.

• Малочныя залозы.
• Малочная прамысловасць.
• М. статак (удойны).
• М. суп (прыгатаваны на малацэ).
• Малочныя рэкі з кісельнымі берагамі (пра забяспечанае жыццё).

малакроўе назоўнік | ніякі род

Хваравіты стан, які характарызуецца памяншэннем колькасці крыві і чырвоных крывяных цельцаў, гемаглабіну ў крыві.

• Хварэць на м.

малакроўны прыметнік

1. Які хварэе на малакроўе.

   • Малакроўнае дзіця.

2. Бледны ад малакроўя.

   • М. твар.

малакультурны прыметнік

З нізкім узроўнем культуры, адсталы ў культурных адносінах.

• М. чалавек.

малалетак (малалетка) назоўнік | мужчынскі і жаночы род | размоўнае

Дзіця, маленькі хлопчык або дзяўчынка.

малалетні прыметнік

Якому нямнога год, дзіцячага ўзросту.

• М. ўзрост.

малалецтва назоўнік | ніякі род | размоўнае

Тое, што і маленства.

малалюдны прыметнік

З невялікай колькасцю людзей, не вельмі людны.

• Малалюдная вёска.

|| назоўнік: малалюднасць.

малалікі прыметнік

Невялікі па колькасці.

|| назоўнік: малалікасць.

малалітражка назоўнік | жаночы род | размоўнае

Малалітражны аўтамабіль.