Усе словы

мазь назоўнік | жаночы род

1. Сумесь тлушчу з лекавымі сродкамі.

   • Цынкавая м.

2. Густое тлустае рэчыва для змазкі чаго-н.

   • М. для абутку.
   • Лыжная м.

На мазі (размоўнае) — блізка да ажыццяўлення, завяршэння.

мазіла² назоўнік | мужчынскі і жаночы род | размоўнае

Пра таго, хто часта робіць промахі (пры стральбе, у гульні).

май назоўнік | мужчынскі род

1. Пяты месяц каляндарнага года.

2. Зелень для ўпрыгожвання (размоўнае).

Першае Мая — свята міжнароднай салідарнасці працоўных.

|| прыметнік: майскі.

• М. жук.

майдан назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Базар, базарная плошча (на поўдні Расіі, на Украіне).

|| прыметнік: майданны.

майка назоўнік | жаночы род

Трыкатажная сарочка без рукавоў і каўняра.

майна

У такелажнікаў, будаўнікоў выраз у знач.: апускай уніз!

майстар назоўнік | мужчынскі род

1. Спецыяліст у якім-н. рамястве, у якой-н. галіне вытворчасці.

   • М. па абутку.
   • Выдатны м.

2. Кіраўнік асобнага ўчастка вытворчасці, цэха.

   • Зменны м.

3. Чалавек, які дасягнуў высокага майстэрства ў сваёй справе.

   • М. жывапісу.
   • М. спорту (званне).

4. на што і з інфінітывам: Аб лоўкім, здатным да чаго-н. чалавеку (размоўнае).

   • М. на розныя штукі.

|| жаночы род: майстрыха.

|| прыметнік: майстроўскі.

майстраваць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Рабіць, вырабляць што-н., звычайна ручным спосабам.

|| закончанае трыванне: змайстраваць і вымайстраваць.

|| назоўнік: майстраванне.

майстэрня назоўнік | жаночы род

1. Вытворчае памяшканне.

   • Сталярная м.
   • М. мастака.

2. Аддзел цэха ці завода.

   • Інструментальная м.

|| прыметнік: майстэрневы.

майстэрскі прыметнік

Вельмі добра, дасканала зроблены.

• Майстэрскае выкананне.

майстэрства назоўнік | ніякі род

1. Прафесійны занятак, рамяство.

   • Вучыць майстэрству.

2. Вялікае ўменне, мастацтва ў якой-н. галіне.

   • Педагагічнае м.

мак назоўнік | мужчынскі род

1. Травяністая расліна з высокім сцяблом і вялікімі, часцей за ўсё чырвонымі кветкамі.

   • Чырвоныя макі.

2. зборны назоўнік: Насенне гэтай расліны, якое ідзе на ежу.

Фразеалагізмы:

• Сесці макам (размоўнае неадабральнае) — пацярпець няўдачу ў якой-н. справе.
• Дробным макам рассыпацца перад кім (размоўнае неадабральнае) — лісліва дагаджаць каму-н.

|| прыметнік: макавы.

• Сямейства макавых (назоўнік).

макавіна назоўнік | жаночы род

1. Адно сцябло маку.

2. Адна галоўка маку.

3. Адно зярнятка маку.

4. Вершаліна дрэва.

   • М. сасны.

|| памяншальная форма: макавінка.

макавішча назоўнік | ніякі род

Месца, на якім рос мак.

макака назоўнік | жаночы род

Невялікая вузканосая малпа, якая водзіцца ў Паўднёвай Азіі і Паўночнай Афрыцы.

макаранізм назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Замежнае слова або выраз, які пранік у родную мову ў нязменным выглядзе.

|| прыметнік: макаранічны.

• М. стыль.

макарона назоўнік | жаночы род

Харчовы прадукт з прэснага цеста ў выглядзе доўгіх тонкіх трубачак.

|| прыметнік: макаронны.

• Макаронная фабрыка.

макароннік назоўнік | мужчынскі род

Запяканка з макароны.

макароніна назоўнік | жаночы род

Адна трубачка макароны.

макацёр назоўнік | мужчынскі род

Гліняная пасудзіна, вузкая ўнізе і шырокая зверху, у якой звычайна труць мак, ільняное, канаплянае семя і інш.

|| прыметнік: макатровы.

макаўка² назоўнік | жаночы род

Канец кораня конскага хваста.

македонцы назоўнік | мужчынскі род

Паўднёваславянскі народ, які складае асноўнае насельніцтва Македоніі і некаторых іншых краін.

|| жаночы род: македонка.

|| прыметнік: македонскі.

макет назоўнік | мужчынскі род

Мадэль, папярэдні ўзор.

• М. кнігі.

|| прыметнік: макетны.

макетаваць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Рабіць папярэдні ўзор кнігі, пробны экзэмпляр газеты і пад.

• М. зборнік артыкулаў.

маклер назоўнік | мужчынскі род

Пасрэднік пры заключэнні гандлёвых і біржавых здзелак.

|| прыметнік: маклерскі.

макоўнік назоўнік | мужчынскі род | зборны назоўнік

Макавыя сцёблы.

• Сноп макоўніку.

макра прыстаўка

Першая частка складаных слоў, якая ўказвае на адносіны да вялікіх памераў, напр. макраклімат, макраструктура, макрацэфалія (празмерная велічыня галавы).

макраваты прыметнік

Крыху мокры, вільготны.

• Макраватае сена.

макракосм назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Сусвет, увесь свет, космас.

макрамэ назоўнік

1. нескланяльнае, н. Мастацкі выраб з тоўстых плеценых нітак.

   • Рабіць м.

2. нескланяльнае, н. Мастацтва такога пляцення.

   • Займацца м.

3. нязменнае: Пра вырабы: сплецены з такіх нітак.

   • Пояс м.

макраскапічны прыметнік

Бачны простым вокам.

макрата назоўнік | жаночы род

Вільготнасць, сырасць.

макрота назоўнік | жаночы род

Слізістыя выдзяленні з лёгкіх або дыхальных шляхоў.

• Кашаль з макротай.

|| прыметнік: макротны.

макроцце назоўнік | ніякі род

Тое, што і макрата.

макрыца назоўнік | жаночы род

1. Невялікая ракападобная жывёліна з вялікай колькасцю ножак, якая жыве ў сырых месцах.

2. адзіночны лік: Аднагадовае пустазелле, якое расце ў сырых месцах з паўзучым сцяблом і дробнымі белымі кветачкамі.

|| прыметнік: макрыцавы.

макрычнік назоўнік | мужчынскі род

Тое ж, што і макрыца (у 2 знач.).

макрэль назоўнік | жаночы род

Тое, што і скумбрыя.

|| прыметнік: макрэлевы.

• Сямейства макрэлевых (назоўнік).

макрэц назоўнік | мужчынскі род

Мокры лішай на нагах вышэй капытоў у коней і буйной рагатай жывёлы.

|| прыметнік: макрэчны.

макрэць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Станавіцца мокрым, вільготным.

|| закончанае трыванне: узмакрэць.

макрэча назоўнік | жаночы род | размоўнае

Сырасць, дажджлівая пагода.

максі назоўнік

1. нескланяльнае, н. Спадніца, сукенка, паліто максімальнай даўжыні.

   • Цяпер мода на м.
   • Насіць м.

2. нязменнае: Пра спадніцу, сукенку, паліто: максімальна доўгі.

   • Спадніца-м.

максімальны прыметнік

Самы большы сярод іншых, найбольшы; процілегласць мінімальны.

• Максімальная хуткасць.

|| назоўнік: максімальнасць.

максімалізм назоўнік | мужчынскі род

Празмерная, без уліку рэальных умоў, крайнасці у якіх-н. патрабаваннях, поглядах.

|| прыметнік: максімалісцкі.

максімаліст назоўнік | мужчынскі род

Прыхільнік максімалізму.

|| жаночы род: максімалістка.

максімум назоўнік | мужчынскі род

1. Найбольшая велічыня, колькасць чаго-н. у шэрагу даных; процілегласць мінімум.

   • М. намаганняў.

2. у знач. прыслоўе: Самае большае, не больш як.

   • Каштуе м. 50 рублёў.

3. у знач. нязменнае: прым. Тое, што і максімальны (ставіцца пасля азначаемага слова).

   • Праграма м.

макулатура назоўнік | жаночы род

1. Непрыгодная папера, кнігі і інш., прызначаныя для перапрацоўкі.

2. пераноснае значэнне: Бяздарныя, не маючыя вартасці літаратурныя творы.

|| прыметнік: макулатурны.

макуха назоўнік | жаночы род

Рэшткі семя (ільнянога, сланечнікавага і пад.) пасля выціскання з яго алею,

|| прыметнік: макухавы.

макушка назоўнік | жаночы род

1. Вяршыня чаго-н.; верхавіна.

2. Верхняя частка галавы, макаўка.

   • Шапка сядзела на самай макушцы.

|| прыметнік: макушачны.

макінтош назоўнік | мужчынскі род

Лёгкае летняе паліто з непрамакальнай тканіны.

|| прыметнік: макінтошны.

макіяж назоўнік | мужчынскі род

Прыхарошванне, наданне свайму твару больш прыгожага выгляду пры дапамозе крэму, пудры і інш.

|| прыметнік: макіяжны.