Усе словы

лемантар назоўнік | мужчынскі род | устарэлае

Буквар.

|| прыметнік: лемантарны.

лемур назоўнік | мужчынскі род

Невялікі звярок, падобны на малпу, з падоўжанымі заднімі канечнасцямі.

|| прыметнік: лемуравы.

• Сямейства лемуравых (назоўнік).

ленаваты прыметнік

Крыху лянівы, з адзнакамі ленасці.

• Л. хлопец.

|| назоўнік: ленаватасць.

ленавацца дзеяслоў | незакончанае трыванне

Ляніва рабіць што-н., з ленасцю адносіцца да справы.

• Л. рана ўставаць.

|| закончанае трыванне: паленавацца.

ленасць назоўнік | жаночы род | размоўнае

Адсутнасць жадання працаваць, схільнасць да гультайства, лодарнічання.

ленчык назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Драўляная аснова сядла.

ленінскі прыметнік

Створаны У.І.Леніным, уласцівы У.І.Леніну, які адносіцца да паслядоўнага ажыццяўлення прынцыпаў ленінізму.

• Л. стыль.

ленінізм назоўнік | мужчынскі род

Вучэнне У.І.Леніна, якое ўяўляе сабой сістэму філасофскіх, эканамічных, сацыяльна-палітычных поглядаў.

ленініяна назоўнік | жаночы род

Серыя твораў літаратуры і мастацтва, прысвечаных У.І.Леніну.

лепей прыслоўе | размоўнае

Тое, што і лепш.

лепет назоўнік | мужчынскі род

Няскладная, невыразная мова, уласцівая дзецям.

• Л. дзіцяці.

лепка назоўнік | жаночы род

1. гл. ляпіць.

2. Якасць апрацоўкі, выяўленне аб’ёмнасці (скульптуры, малюнка).

   • Цудоўная л.

3. Тое, што вылеплена.

   • Сцены вызначаліся прыгожай лепкай.

лепразорый назоўнік | мужчынскі род

Лячэбная ўстанова для хворых на праказу (лепру).

лепта назоўнік | жаночы род

1. Дробная манета ў Грэцыі.

2. пераноснае значэнне: Пасільны ўклад у якую-н. агульную справу.

   • Унесці сваю лепту.

лепш прыслоўе | часціца

1. Выш. ст. да прыслоўе добра.

   • Вучыцца л. за іншых.

2. у знач. выказніка, каму. Аб паляпшэнні стану хворага.

   • Хвораму стала л.

3. у знач. часціца: Служыць для ўзмацнення просьбы, парады і пад.

   • Пойдзем л. дамоў.
   • Л. цярпець самому, чым бяду зрабіць другому (прыказка).

Фразеалагізмы:

• Лепш (і) не трэба (размоўнае) — ужываецца для абазначэння высокай, найвышэйшай ступені чаго-н.
• Лепш сказаць (у знач. пабочн.) — дакладней, праўдзівей кажучы.
• Лепш позна, як ніколі — ужываецца як апраўданне пры запозненым выкананні чаго-н.

лепшаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Станавіцца лепшым.

|| закончанае трыванне: палепшаць.

лепшчык назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па лепцы.

|| жаночы род: лепшчыца.

лепшы прыметнік

Найвыш. і выш. ст. да добры.

• Самае лепшае насенне.
• Лепшыя людзі вытворчасці.

У лепшым выпадку (размоўнае) — пры самых спрыяльных абставінах.

лепятаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

Гаварыць невыразна, нязвязна (пра мову дзяцей).

• Дзіця ляпеча.

|| закончанае трыванне: пралепятаць.

|| назоўнік: лепятанне.

лес назоўнік | мужчынскі род

1. Масіў зямлі, зарослы дрэвамі.

   • Дрымучы л.
   • Чорны л. (лісцевы; спецыяльны тэрмін).
   • Чырвоны л. (хваёвы; спецыяльны тэрмін).
   • Як у лесе (пераноснае значэнне: нічога не разумець, не разбірацца).
   • Навука для яго — цёмны л. (пераноснае значэнне: абсалютна незнаёмае, незразумелае).
   • Лесам (прыслоўе) ішоў, а дроў не бачыў (прыказка).

2. зборны назоўнік: Спілаваныя дрэвы як будаўнічы матэрыял.

3. пераноснае значэнне: Як выражэнне мноства.

   • Л. рук.

|| памяншальная форма: лясок.

|| прыметнік: лясны.

леса прыстаўка

Першая частка складаных слоў са знач.:

1. які мае адносіны да лесу, да лясной гаспадаркі, лясны, напр. лесагадавальнік, лесазнаўства, лесанасенны, лесапасадкі, лесаразвядзенне, лесаўпарадкаванне, лесаўчастак, лесаапрацоўчы, лесагандаль, лесаматэрыял, лесапавал, лесанарыхтоўшчык;
2. які змяшчае лес (у 1 знач.), які існуе разам з лесам (у 1 знач.), напр. лесалуг, лесапарк, лесастэп, лесатундра, лесакустовы, лесагорны.

лесаахова назоўнік | жаночы род

Дзейнасць чалавека, накіраваная на зберажэнне лесу як прыроднага багацця, на гаспадарчы догляд ляснога масіву, на барацьбу са знішчальнікамі лесу.

лесаахоўны прыметнік

1. Які накіраваны на ўсебаковую ахову лесу.

   • Лесаахоўная станцыя.

2. Які прызначаны для засцярогі сельскагаспадарчых культур.

   • Лесаахоўная зона.

лесавод назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па лесаводству.

лесаводства назоўнік | ніякі род

Вырошчванне лясоў, а таксама навука аб лясной гаспадарцы.

|| прыметнік: лесаводчы.

лесавоз назоўнік | мужчынскі род

Судна або аўтамашына для перавозкі лесу.

|| прыметнік: лесавозны.

лесавік назоўнік | мужчынскі род

1. Чалавек, які жыве ў лесе, займаецца паляваннем (размоўнае).

2. У міфалогіі: чалавекападобная казачная істота, якая жыве ў лесе і наводзіць жахі як нячыстая сіла.

лесагадавальнік назоўнік | мужчынскі род

Месца, дзе вырошчваюць сацжанцы драўняных і кустовых раслін.

лесагандаль назоўнік | мужчынскі род

Гандаль лесам, лесаматэрыяламі.

лесазавод назоўнік | мужчынскі род

Завод па першаснай апрацоўцы лясных матэрыялаў.

|| прыметнік: лесазаводскі.

лесанарыхтоўкі назоўнік | жаночы род

Нарыхтоўка лясных матэрыялаў.

|| прыметнік: лесанарыхтоўчы.

лесанасаджэнне назоўнік | ніякі род

1. Штучнае развядзенне лясоў.

2. множны лік: -яў. Участак штучна насаджанага лесу.

лесапаласа назоўнік | жаночы род

Паласа лясных насаджэнняў.

• Ахоўная л.

лесапарк назоўнік | мужчынскі род

Прыгарадны лес, які выкарыстоўваецца як парк.

|| прыметнік: лесапаркавы.

лесапрамысловасць назоўнік | жаночы род

Лясная прамысловасць.

|| прыметнік: лесапрамысловы.

лесапрамысловец назоўнік | мужчынскі род

Прадпрыемец у галіне лясной прамысловасці.

лесапілка назоўнік | жаночы род

Машына для распілоўкі лесу (у 2 знач.).

лесапільны прыметнік

Які займаецца распілоўкай лесу (у 2 знач.).

• Л. завод.

лесапільня назоўнік | жаночы род

Невялікі лесапільны завод.

лесараспрацоўкі назоўнік | жаночы род

Высечка і нарыхтоўка лесу (у 2 знач.), а таксама месца, дзе вядуцца такія работы.

|| прыметнік: лесараспрацоўчы.

лесаруб назоўнік | мужчынскі род

Рабочы, які займаецца валкай лесу.

|| прыметнік: лесарубскі.

лесарубны прыметнік

Які прызначаецца, служыць для валкі лесу.

• Л. інструмент.

лесасека назоўнік | жаночы род

Участак высечанага лесу або прызначаны для высечкі.

|| прыметнік: лесасечны.

лесасплаў назоўнік | мужчынскі род

Сплаў лесу (у 2 знач.).

|| прыметнік: лесасплаўны.

лесастэп назоўнік | мужчынскі род

Пераходаая зона паміж стэпам і лесам.

|| прыметнік: лесастэпавы.

лесатундра назоўнік | жаночы род

Пераходная зона паміж лесам і тундрай.

|| прыметнік: лесатундравы.

лесвіца назоўнік | жаночы род

Збудаванне ў выглядзе рада прыступак для пад’ёму і спуску.

• Пажарная л.
• Іерархічная л. (пераноснае значэнне).

|| памяншальная форма: лесвічка.

|| прыметнік: лесвічны.

лескі назоўнік

Лёгкая пераносная або падвесная лесвіца.

леснікоўна назоўнік | жаночы род | размоўнае

Дачка лесніка.

леснікоўскі прыметнік

Звязаны з асаблівасцямі працы лесніка, прызначаны для яго працы.

• Л. абавязак.

|| назоўнік: леснікоўства.