Усе словы

кляновік назоўнік | мужчынскі род

Кляновы сок.

• Частавалі нас кляновікам.

кляніна назоўнік | жаночы род | размоўнае

Асобнае дрэва клёна, а таксама драўніна клёна.

кляпальшчык назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па кляпанню, па кляпальных работах.

|| жаночы род: кляпальшчыца.

кляпаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Злучаць часткі чаго-н. пры дапамозе заклёпак (спецыяльны тэрмін).

2. Ударамі малатка вастрыць лязо касы.

|| назоўнік: кляпанне і клёпка.

клясер назоўнік | мужчынскі род

Альбом для марак.

|| прыметнік: клясерны.

клясці дзеяслоў | незакончанае трыванне

Пасылаць праклёны; праклінаць.

|| назоўнік: кляцьба.

клясціся дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. чым і без дапаўнення. Даваць клятву; урачыста абяцаць што-н.; прысягаць.

   • Клянёмся Радзіму аберагаць.
   • К. ў вернасці сябрам.

2. Праклінаць каго-н.

|| закончанае трыванне: паклясціся.

клятва назоўнік | жаночы род

Урачыстае абяцанне, запэўненне.

• К. ў дружбе.

|| прыметнік: клятвенны.

клятвапарушальнік назоўнік | мужчынскі род | кніжнае

Той, хто парушае клятву.

|| жаночы род: клятвапарушальніца.

клятвапарушэнне назоўнік | ніякі род

Парушэнне дадзенай клятвы.

клятчасты прыметнік

Які мае ўзор, рысунак у клетку 1 (у 3 знач.).

• Клятчастае кашнэ.

клятчатка назоўнік | жаночы род

1. Рэчыва, з якога складаецца абалонка клетак расліны.

2. Рыхлая падскурная злучальная тканка ў арганізме чалавека і жывёлы.

|| прыметнік: клятчатачны.

кляцьба назоўнік | жаночы род

1. гл. клясці.

2. Словы лаянкі, якімі выказваюць пажаданне зла, няшчасця каму-н.; праклён.

кляча назоўнік | жаночы род | пагардлівае

Худы, заезджаны конь.

кляштар назоўнік | мужчынскі род

Каталіцкі манастыр.

|| прыметнік: кляштарны.

кляўза назоўнік | жаночы род | размоўнае

1. Дробязная прыдзірлівая скарга; нагавор, паклёп.

   • Сорамна займацца кляўзамі.

2. Прыдзірлівы дробны судовы іск (устарэлае).

|| прыметнік: кляўзны.

кляўзнік назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Той, хто займаецца кляўзамі.

|| жаночы род: кляўзніца.

|| прыметнік: кляўзніцкі.

кляўзнічаць дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Займацца кляўзамі; нагаворваць, паклёпнічаць.

|| закончанае трыванне: накляўзнічаць.

клёк назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

1. Розум, развага.

   • У гэтага чалавека к. ёсць.

2. Жыццёвая сіла; сокі.

   • Нельга ж цягнуць з чалавека апошні к.

Не мець клёку ў галаве (размоўнае пагардлівае) — пра чалавека, у якога няма розуму.

клёкат назоўнік | мужчынскі род

1. Перарывістыя крыкі, характэрныя для некаторых птушак.

   • К. бусла.

2. Гукі, якія ўтвараюцца пры кіпенні, бульканні вадкасцей.

   • К. вады ў трубах.

клён назоўнік | мужчынскі род

1. Дрэва сямейства кляновых з шырокімі, у большасці відаў фігурнымі лістамі.

2. Драўніна гэтай расліны.

   • Начоўкі з клёну.

|| памяншальная форма: клёнік.

|| прыметнік: кляновы.

клённік назоўнік | мужчынскі род | зборны назоўнік

Зараснік клёну; кляновы лес.

клёпка назоўнік | жаночы род

Кожная асобная дошчачка для бакавых сценак бочкі і пад.

• Клёпкі ў бочцы рассохліся.
• Клёпкі ў галаве не хапае (не стае) (размоўнае пагардлівае) — пра дурнаватага, дзікаватага чалавека.

|| прыметнік: клёпачны.

клёцкі назоўнік | жаночы род

Галушкі цеста (з мукі, дранай бульбы), звараныя ў вадзе або малацэ.

клёш назоўнік | мужчынскі род | нязменнае

Асаблівы, расшыраны ўнізе крой спадніц, штаноў.

• Шырокі к.
• Спадніца к.

|| прыметнік: клёшны.

кліент назоўнік | мужчынскі род

1. Асоба, якая карыстаецца паслугамі адваката, натарыуса, крэдытнай установы і пад.

2. Пастаянны наведвальнік, пакупнік або заказчык.

|| жаночы род: кліентка.

|| прыметнік: кліенцкі.

кліентура назоўнік | жаночы род | зборны назоўнік

Кліенты.

• Пастаянная к. ў цырульні.

|| прыметнік: кліентурны.

клізма назоўнік | жаночы род

1. Увядзенне якой-н. вадкасці ў кішэчнік праз прамую кішку з мэтай лячэння або дыягностыкі.

   • Паставіць клізму.

2. Прыстасаванне для такога ўвядзення вадкасці.

   • Рызінавая к.

|| прыметнік: клізменны.

клік назоўнік | мужчынскі род

1. Кліч, вокліч (высокае).

   • Радасны к.
   • Урачысты к.

2. Крык некаторых дзікіх птушак.

   • Лебядзіныя клікі.

кліка назоўнік | жаночы род | пагардлівае

Група, шайка людзей, якія займаюцца непрыгожымі, непрыстойнымі справамі.

• К. інтрыганаў.

клікаць дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Голасна зваць, прасіць прыйсці, адгукнуцца.

   • К. на ратунак.
   • К. бабулю.
   • К. курэй (падзываць, склікаць).

2. Запрашаць з якой-н. мэтай.

   • К. на вяселле.
   • К. на ўрачысты вечар.

3. Заклікаць да якіх-н. дзеянняў.

   • К. народ на барацьбу.

4. каго (што) кім або (пры пытанні) як. Называць якім-н. імем (размоўнае).

|| аднакратны дзеяслоў: клікнуць.

|| закончанае трыванне: паклікаць і падклікаць.

|| назоўнік: кліканне.

клікунства назоўнік | ніякі род

Нервовае істэрычнае захворванне жанчын, якое выражаецца ў сутаргавых прыпадках і вішчанні.

|| прыметнік: клікунскі.

клікуша назоўнік | жаночы род

Жанчына, хворая на клікунства.

клімакс назоўнік | мужчынскі род

Тое, што і клімактэрый.

клімактэрый назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Перыяд угасання функцый палавой сістэмы з набліжэннем старасці.

|| прыметнік: клімактэрычны.

• К. перыяд.

клімат назоўнік | мужчынскі род

1. Метэаралагічныя ўмовы, уласцівыя пэўнай мясцовасці ў залежнасці ад геаграфічных абставін.

   • Кантынентальны к.

2. пераноснае значэнне: Становішча, умовы існавання чаго-н.

   • Міжнародны палітычны к.
   • Здаровы к. у сям’і.

|| прыметнік: кліматычны.

клін назоўнік | мужчынскі род

1. Завостраны ўнізе і расшыраны ўверсе кусок дрэва або металу.

   • Дубовы к.
   • К. клінам выбіваюць (пераноснае значэнне: супрацьдзейнічаць тым жа метадам).
   • Забіць (загнаць) к. (таксама пераноснае значэнне: разлучыць, зрабіць варожым).

2. Палоска тканіны ў выглядзе трохвугольніка або ўсечанага трохвугольніка.

   • Уставіць к. у сарочку.

3. пераноснае значэнне: Частка войск, якая, расколваючы фронт праціўніка, паглыбляецца ў яго размяшчэнне вузкім трохвугольнікам.

4. чаго або які. Пра ўсё, што мае трохвугольную, завостраную з аднаго боку форму.

   • Жураўліны к.

5. Частка зямельных угоддзяў, якая вылучаецца па якой-н. прымеце (па віду пасеваў, мясцовасці і пад.; спецыяльны тэрмін).

   • Яравы к.
   • Азімы к.
   • К. сенакосу (участак).
   • Свет клінам (не) сышоўся на кім-чым (размоўнае) — хто-н. або што-н. не з’яўляецца адзіным, ёсць і іншыя.
   • Куды ні кінь — усюды клін (прыказка) — за што ні вазьміся, чаго-н. не хапае, усё не ладзіцца.

|| памяншальная форма: клінок.

|| прыметнік: клінавы.

• Клінавое злучэнне.

клінаваты прыметнік

Тое, што і клінападобны.

клінаваць дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Забіваць клін; закліноўваць.

клінападобны прыметнік

Які мае форму кліна.

• Клінападобная барада.

клінапіс назоўнік | мужчынскі род

Спосаб пісьма старажытных народаў Пярэдняй Азіі, клінападобныя знакі якога наносілі на гліну або камень.

• Вавілонскі к.

|| прыметнік: клінапісны.

• К. надпіс.

клінкер назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Вельмі моцны вогнетрывалы і воданепранікальны штучны камень, а таксама абпаленая да спякання цэментная сыравіна.

|| прыметнік: клінкерны.

клінок назоўнік | мужчынскі род

1. гл. клін.

2. Вострая частка халоднай зброі; лязо.

3. Трохвугольная торбачка для прыгатавання сыру.

|| прыметнік: клінковы.

• К. сыр.

клініка назоўнік | жаночы род

Стацыянарная лячэбная ўстанова, у якой лячэнне хворых спалучаецца з навукова-даследчай і вучэбнай работай.

|| прыметнік: клінічны.

клінічны прыметнік

1. гл. клініка.

2. Які мае адносіны да лячэбнага ўздзеяння, які патрабуе або паддаецца лячэнню (спецыяльны тэрмін).

   • К. выпадак.

кліп назоўнік | мужчынскі род

Тое, што і відэакліп.

кліпер назоўнік | мужчынскі род

Быстраходнае паруснае або парусна-паравое судна.

|| прыметнік: кліперны.

кліпсы назоўнік | мужчынскі і жаночы род

Заціскныя завушніцы.

|| прыметнік: кліпсавы.

клір назоўнік | мужчынскі род

1. У хрысціянскай царкве: сукупнасць свяшчэннаслужыцеляў і царкоўнаслужыцеляў аднаго храма.

2. Царкоўны хор.

клірас назоўнік | мужчынскі род

Месца для пеўчых у царкве на ўзвышэнні па левы і правы бок царскіх дзвярэй.

|| прыметнік: клірасны.