Усе словы

кветаножка назоўнік | жаночы род | спецыяльны тэрмін

Сцябло, на якім размешчана кветка.

кветаносны прыметнік | спецыяльны тэрмін

Які мае кветкі.

• Кветаносныя расліны.

кветачніца назоўнік | жаночы род

Прадаўшчыца кветак.

кветка² прыстаўка

Першая частка складаных слоў са знач. які мае адносіны да кветак (у 2 знач.), напр. кветкавод, кветкаводства, кветкаводчы.

кветкавод назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па кветкаводству.

кветкаводства назоўнік | ніякі род

Вырошчванне кветак як галіна садаводства.

• Трэба развіваць к.

|| прыметнік: кветкаводчы.

кветнік назоўнік | мужчынскі род

Градка, клумба або агародзік, дзе растуць кветкі.

• К. перад вокнамі.

|| прыметнік: кветнікавы.

квецень назоўнік | жаночы род | зборны назоўнік

Кветкі (на дрэвах, раслінах, лузе і пад.); цвіценне.

• К. садоў.

кволы прыметнік

1. Фізічна слабы, хваравіты.

   • Кволае дзіця.
   • Кволае здароўе.

2. Далікатны, маладзенькі, які слаба развіваецца (пра расліны, грыбы і пад.).

   • Кволыя парасткі.
   • Кволыя сыраежкі.

3. Невялікі па сіле, інтэнсіўнасці, напружанасці.

   • К. голас.
   • К. плач.

4. Недастаткова моцны; нетрывалы.

   • Кволае крэсла.

5. Нязначны, малы.

   • Кволыя спадзяванні.

|| назоўнік: кволасць.

кволіцца дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Адчуваць сябе нездаровым, слабым; стагнаць.

• К. на ногі.

кворум назоўнік | мужчынскі род | афіцыйнае

Колькасць членаў сходу, прысутнасць на сходзе якой-н. арганізацыі, дастатковая для прызнання сходу правамоцным.

квота назоўнік | жаночы род | спецыяльны тэрмін

Доля, норма чаго-н. дапушчальнага ў сістэме падаткаў, вытворчасці, збыту, уезду ў краіну і пад.

• Іміграцыйная к.
• Падатковая к.

|| прыметнік: квотны.

квэцаць дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

1. і чым. Мазаць, пэцкаць.

   • К. сцяну фарбай.
   • К. халат.

2. пераноснае значэнне: Дрэнна, без густу маляваць.

|| назоўнік: квэцанне.

квяцісты прыметнік

1. Пакрыты кветкамі.

   • Квяцістая сенажаць.
   • К. верас.

2. З узорам у кветкі.

   • Квяцістая тканіна.

3. пераноснае значэнне: Залішне напышлівы (пра мову, стыль і пад.).

   • К. стыль.

|| назоўнік: квяцістасць.

квіетызм назоўнік | мужчынскі род | кніжнае

Пасіўнасузіральныя, абыякавыя адносіны да рэчаіснасці.

|| прыметнік: квіетычны.

квінта назоўнік | жаночы род

1. Пятая ступень гамы, а таксама інтэрвал паміж першай і пятай ступенямі.

2. Самая высокая па тону струна некаторых струнных інструментаў.

Павесіць нос на квінту (размоўнае жартаўлівае) — зажурыцца, засумаваць.

квінтэсенцыя назоўнік | жаночы род | кніжнае

Аснова, сутнасць чаго-н.

• К. апавядання.
• К. падзеі.

квінтэт назоўнік | мужчынскі род

1. Музычны твор для пяці выканаўцаў з самастойнымі партыямі для кожнага.

   • К. Р.Шумана.

2. Ансамбль з пяці выканаўцаў такога твора.

   • К. цымбалістаў.

|| прыметнік: квінтэтны.

квіт назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Квітанцыя.

• Паштовы к.

|| прыметнік: квітовы.

квіта размоўнае | выказнік

Усё, даволі; ніякай размовы. Заплаціла і к. І к., дзядзька Мікіта! (і ўсё тут).

квітанцыя назоўнік | жаночы род

Афіцыйная распіска ў атрыманні ад каго-н. грошай або іншых каштоўнасцей.

|| прыметнік: квітанцыйны.

квітацца дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Разлічвацца, расквітвацца.

квітнець дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Знаходзіцца ў спрыяльных для развіцця ўмовах, паспяхова развівацца.

   • Жыццё наша будзе к.

2. Мець прыгожы выгляд, быць здаровым.

   • Дзяўчына квітнее.

квіток назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Квітанцыя, распіска.

|| прыметнік: квіточны.

квіты размоўнае | выказнік

У разліку, разлічыліся.

• Цяпер мы з табой к.

кеглі назоўнік | жаночы род

Драўляныя або пластмасавыя слупкі, якія ставяцца ў рад і збіваюцца шаром з пэўнай адлегласці, а таксама (мн.) сама гульня з гэтымі слупкамі.

|| прыметнік: кегельны.

кедр назоўнік | мужчынскі род

1. Хвойнае вечназялёнае дрэва.

   • Гімалайскі к.

2. Драўніна гэтага дрэва.

|| прыметнік: кедравы.

• Кедравыя арэхі.

кедрач назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Тое, што і кедроўнік (у 2 знач.).

кедраўка назоўнік | жаночы род

Лясная птушка сямейства хваёвых.

кедроўнік назоўнік | мужчынскі род

1. Хмызняк або невялікае дрэва сямейства сасновых.

2. зборны назоўнік: Лес з кедравых дрэў.

кеды назоўнік | мужчынскі род

Спартыўны абутак з матэрыі на мяккіх рабрыстых гумавых падэшвах.

|| прыметнік: кедавы.

кейф (кайф) назоўнік | мужчынскі род | жартаўлівае

Прыемнае гультайства і адпачынак.

кейфаваць (кайфаваць) дзеяслоў | жартаўлівае | незакончанае трыванне

Упадаць у кейф (кайф), аддавацца кейфу (кайфу).

кекс назоўнік | мужчынскі род

Кандытарскі выраб са здобнага цеста пераважна з разынкамі або карынкай.

|| прыметнік: кексавы.

келейны прыметнік

1. гл. келля.

2. пераноснае значэнне: Тайны, сакрэтны, скрыты ад іншых.

   • Келейныя справы.
   • Вырашаць пытанне келейна (прыслоўе).

|| назоўнік: келейнасць.

келля назоўнік | жаночы род

Асобны пакой манаха ў манастыры.

|| прыметнік: келейны.

кельма назоўнік | жаночы род

Тое, што і кельня.

кельнер назоўнік | мужчынскі род

У некаторых краінах: афіцыянт, слуга ў атэле.

|| жаночы род: кельнерка.

|| прыметнік: кельнерскі.

кельня назоўнік | жаночы род

Прылада муляра, тынкоўшчыка ў выглядзе трохвугольнай лапаткі для набірання і нанясення раствору на цэглу.

кельты назоўнік | мужчынскі род

Група старажытных плямёнаў індаеўрапейскай моўнай сям’і, якія насялялі тэрыторыю Заходняй Еўропы.

|| прыметнік: кельцкі.

келіх назоўнік | мужчынскі род

Тое, што і бакал.

кемлівы прыметнік

Які ўсё хутка і лёгка разумее; здагадлівы.

• К. вучань.

|| назоўнік: кемлівасць.

кемны прыметнік | размоўнае

Тое, што і кемлівы.

|| назоўнік: кемнасць.

кемпінг назоўнік | мужчынскі род

Летні лагер для аўтатурыстаў.

|| прыметнік: кемпінгавы.

кеміць дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Разумець, разбірацца, цяміць.

|| закончанае трыванне: скеміць.

кенаф назоўнік | мужчынскі род

Аднагадовая травяністая расліна сямейства мальвавых, з лубянога валакна якой атрымліваецца тэкстыльная сыравіна.

|| прыметнік: кенафны.

кенгуру назоўнік | мужчынскі род | нескланяльнае

Аўстралійскае сумчатае млекакормячае з доўгімі заднімі нагамі.

|| прыметнік: кенгуровы і кенгурыны.

• Кенгуровае футра.
• Кенгурыныя скачкі.

кентаўр назоўнік | мужчынскі род

У старажытнагрэчаскай міфалогіі: істота з тулавам каня, галавой і грудзьмі чалавека.

кепка назоўнік | жаночы род

Мужчынскі галаўны ўбор з казырком.

|| прыметнік: кепачны.

кепскі прыметнік

1. Не такі, як трэба, якога хацелася б; дрэнны.

   • К. малаток.
   • Кепска (прыслоўе) зроблена акно.

2. кепска, у знач. выказніка, каму. Пра цяжкі фізічны або духоўны стан.

   • Дзіцяці стала кепска пасля ўколаў.