Усе словы

касмагонія назоўнік | жаночы род | спецыяльны тэрмін

Вучэнне аб паходжанні касмічных цел і іх сістэм.

• К. сонечнай сістэмы.

|| прыметнік: касмаганічны.

касмадром назоўнік | мужчынскі род

Пляцоўка з комплексам спецыяльных збудаванняў і тэхнічных сродкаў для запуску касмічных караблёў і штучных спадарожнікаў Зямлі.

|| прыметнік: касмадромны.

касмалогія назоўнік | жаночы род

Вучэнне аб Сусвеце.

|| прыметнік: касмалагічны.

касманаўт назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст, удзельнік палёту ў космас.

|| жаночы род: касманаўтка.

|| прыметнік: касманаўцкі.

касманаўтыка назоўнік | жаночы род

Тэорыя і практыка палётаў у космас.

• Дзень касманаўтыкі.

|| прыметнік: касманаўтычны.

касмапаліт назоўнік | мужчынскі род

Паслядоўнік касмапалітызму.

|| жаночы род: касмапалітка.

|| прыметнік: касмапалітычны.

касмапалітызм назоўнік | мужчынскі род

Ідэалогія, якая пад прыкрыццем лозунгаў «сусветнай дзяржавы» і «сусветнага грамадзянства» адмаўляе права нацый на самастойнае існаванне і дзяржаўную незалежнасць, прапагандуе адмаўленне ад нацыянальных традыцый і нацыянальнай культуры, ад патрыятызму.

|| прыметнік: касмапалітычны.

касматы прыметнік

1. З доўгай густой поўсцю; лахматы.

   • К. сабака.
   • Касматая шапка.

2. З доўгімі валасамі; валасаты.

   • Касматая галава.

|| назоўнік: касматасць.

касмаціць дзеяслоў | размоўнае | незакончанае трыванне

Рабіць касматым, лахматым.

• К. валасы.

|| закончанае трыванне: раскасмаціць.

касмачы назоўнік | размоўнае

Доўгія ўзлахмачаныя пасмы валасоў.

касметалогія назоўнік | жаночы род

Раздзел медыцыны, які займаецца лячэбнай касметыкай.

|| прыметнік: касметалагічны.

касметолаг назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па касметалогіі.

касметыка назоўнік | жаночы род

1. Вучэнне аб сродках і метадах паляшпэння знешняга выгляду чалавека.

2. Сродкі і спосабы догляду скуры, якія выкарыстоўваюцца з мэтай падтрымання здаровага стану і прыемнага выгляду.

3. Рэчывы, якія ўжываюцца для надання свежасці і прыгожасці твару і целу.

|| прыметнік: касметычны.

касметычка назоўнік | жаночы род | размоўнае

1. Спецыялістка па касметычным доглядзе твару, цела.

2. Невялікая сумачка для прадметаў касметыкі.

касмык назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Тое, што і касмыль.

касмыкаваты прыметнік | размоўнае

Які выступае касмыкамі, складаецца з касмыкоў.

• Касмыкаватая кудзеля.

|| назоўнік: касмыкаватасць.

касмыль назоўнік | мужчынскі род | размоўнае

Скудлачаная пасма валасоў, воўны і пад.

• Касмылі валасоў.
• К. кудзелі.

|| памяншальная форма: касмылёк.

касмыліна назоўнік | жаночы род

Пасма, касмыль (воўны, валасоў).

касмічны прыметнік

1. гл. космас.

2. пераноснае значэнне: Грандыёзны, велізарны.

   • Касмічныя маштабы.

каснік назоўнік | мужчынскі род

1. Вузкая палоска тканіны; істужка, якую ўплятаюць у касу 1.

   • Завязаць каснікі бантам.

2. пераноснае значэнне: Тое, што нагадвае сабой істужку, мае форму вузкай палоскі.

   • Доўгімі каснікамі выглядаў тор ад калёс.

|| памяншальная форма: каснічок.

|| прыметнік: каснічны.

кассё назоўнік | ніякі род

Ручка ў касе 2, касільна.

каста назоўнік | жаночы род

1. У краінах Усходу: грамадская група, адасобленая паходжаннем, родам заняткаў і прававым становішчам сваіх членаў.

   • К. брахманаў.

2. пераноснае значэнне: Замкнутая грамадская групоўка, якая ахоўвае сваю адасобленасць і свае саслоўныя і групавыя прывілеі (неадабральнае).

|| прыметнік: каставы.

каставасць назоўнік | жаночы род

Каставая замкнутасць, адасобленасць.

• Саслоўная к.

кастаеда назоўнік | жаночы род

Хвароба, звязаная з паступовым разбурэннем касцявой тканкі.

кастаньеты назоўнік | жаночы род

Ударны музычны інструмент — дзве злучаныя між сабой драўляныя ці пластмасавыя пласцінкі, якімі рытмічна пастукваюць, надзеўшы на пальцы.

|| прыметнік: кастаньетны.

кастапраў назоўнік | мужчынскі род | устарэлае

Лекар, які ставіць на месца вывіхнутыя косці або правільна складае пераламаныя.

кастарэз назоўнік | мужчынскі род

Майстар разьбы па косці.

|| прыметнік: кастарэзны.

• Кастарэзнае мастацтва.

кастор назоўнік | мужчынскі род

Суконная шарсцяная тканіна з густым ворсам.

|| прыметнік: касторавы.

кастра назоўнік | жаночы род

Тое, што і кастрыца.

|| прыметнік: кастровы.

кастрат назоўнік | мужчынскі род

Той, каго кастрыравалі; скапец.

каструбаваты прыметнік

Шурпаты, нягладкі.

• Каструбаватая дошка.

|| назоўнік: каструбаватасць.

каструля назоўнік | жаночы род

Металічная пасудзіна для прыгатавання ежы.

|| памяншальная форма: каструлька.

|| прыметнік: каструльны.

кастрывы прыметнік

З кастрой, кастрыцай.

• Кастрывая кудзеля.

|| назоўнік: кастрыкасць.

кастрыраваць дзеяслоў | закончанае і незакончанае трыванне

Выразаць (выразаць) палавыя залозы; палягчаць (лягчаць).

|| назоўнік: кастрацыя і кастрыраванне.

кастрыца назоўнік | жаночы род

Адходы лёну і канапель, якія атрымліваюцца пасля перацірання і трапання.

|| прыметнік: кастрычны і кастрыцавы.

кастрычнік назоўнік | мужчынскі род

1. Дзесяты месяц каляндарнага года.

2. (К вялікае). Рэвалюцыя 1917 года, а таксама яе гадавіна 7 лістапада (25 кастрычніка па старому стылю).

   • Вялікі К.

|| прыметнік: кастрычніцкі.

• Кастрычніцкія святы.

кастрышча назоўнік | ніякі род

Тое, што і вогнішча.

кастыль назоўнік | мужчынскі род | спецыяльны тэрмін

Металічны шпень, які забіваецца ў шпалу для прымацавання да яе рэйкі.

|| прыметнік: кастыльны.

кастэлянка назоўнік | жаночы род

Жанчына, якая ведае бялізнай у бальніцы, інтэрнаце, доме адпачынку і пад.

кастэт назоўнік | мужчынскі род

Халодная зброя ў выглядзе металічнай пласцінкі, якая надзяваецца на пальцы і заціскаецца ў кулаку.

• Выцяць кастэтам.

|| прыметнік: кастэтны.

касцюм назоўнік | мужчынскі род

1. Мужчынскае (пінжак і штаны) ці жаночае (жакет і спадніца) верхняе адзенне.

   • Пашыць к.

2. (часцей з азначэннем). Адзенне спецыяльнага прызначэння.

   • Спартыўны к.
   • Купальны к.
   • Маскарадны к.

|| памяншальная форма: касцюмчык.

|| прыметнік: касцюмны.

касцюмер назоўнік | мужчынскі род

Спецыяліст па тэатральных касцюмах; работнік касцюмернай.

|| жаночы род: касцюмерка.

касцюмерны прыметнік

1. Які мае адносіны да тэатральных і маскарадных касцюмаў, звязаны з іх вырабам, падрыхтоўкай і захоўваннем.

   • К. магазін.
   • Касцюмерная майстэрня.

2. Аддзел у тэатры, дзе захоўваюцца касцюмы, ці майстэрня, дзе яны рыхтуюцца.

   • Атрымаць касцюм у касцюмернай.

касцюміраваны прыметнік

1. Адзеты ў тэатральны або маскарадны касцюм.

   • Касцюміраваныя вучні.

2. Які праходзіць, адбываецца з удзелам людзей у маскарадных касцюмах.

   • Касцюміраванае выступленне.

касцюміраваць дзеяслоў | закончанае і незакончанае трыванне

Адзець (адзяваць) у тэатральны або маскарадны касцюм.

|| зваротны стан: касцюміравацца.

|| назоўнік: касцюміраванне.

касцяк назоўнік | мужчынскі род

1. Тое, што і шкілет.

2. пераноснае значэнне: Асноўная, важная частка чаго-н.

   • К. арганізацыі.

касцянець дзеяслоў | незакончанае трыванне

1. Ператварацца ў косць, станавіцца косцю.

   • Рогі ў цяляці касцянеюць.

2. пераноснае значэнне: Станавіцца нерухомым, дзеравянець ад холаду.

   • Ногі пачынаюць к. ад холаду.

|| закончанае трыванне: закасцянець і акасцянець.

касцянкі назоўнік | жаночы род | абласное

Тое, што і касцяніцы.

|| прыметнік: касцяначны і касцянкавы.

касцяны прыметнік

Выраблены з косці, здабыты, прыгатаваны з касцей жывёлы.

• К. гузік.
• К. клей.

касцяніцы назоўнік | жаночы род

Лясная травяністая ягадная расліна сямейства ружакветных, а таксама ягады гэтай расліны.

|| прыметнік: касцянічны.